Teyzemin tuvaletini kanlı benzo-dışkıyla yok ettim

30’lu yaşlarımın ortasında bir erkeğim ve aşağıdaki olaylar yaklaşık 10 yıl önce teyzemin evindeki bir aile toplantısında gerçekleşti.

Akşam yemeği sırasında aniden sıçma isteği duyuyorum. Üst kattaki banyoya gidip itmeye başladım. Yaygın benzodiasepin kullanımı nedeniyle iki haftadır kolonumu boşaltmadım. Bu sırada ben de ağır bir geri çekilme içindeydim.

Aniden, beklenmedik bir ilerleme kaydettim ve çalışma botu büyüklüğünde bir pislik suya fışkırıyor ve aslında klozetin üzerine dökülüyor. Hemen ardından biraz daha küçük başka bir pislik, hemoroitlerimin aşırı kanamasıyla kayganlaşarak dışarı çıkıyor.

Bir aptal gibi defalarca sil. Tuvalet tamamen tıkanıyor. Yeni doğurduğum iki benzo kayanın boyutunu umutsuzca küçültmem gerektiğinin farkına varın.

Çorapları, pantolonları ve boxerları çıkarın. Ayağımı kaseye sokun ve çalkalamaya başlayın. Ayak parmaklarımın arasındaki dışkıyı gevşetmeye çalışıyorum. Potansiyel olarak başarılı olmuş gibi görünüyor.

Yıkamak için ayağımı dikkatlice lavaboya doğru kaldırdım. Her yere kahverengi ve kırmızı su damlıyor. Şimdi kalbim hızla çarpıyor ve kalp krizi geçiriyormuşum gibi hissediyorum (benzoyu bırakmak için yanlış haftayı seçtim).

Konu çöplüğümün boyutuna geldiğinde tamamen ortalama biriyim, ancak çılgınlık içinde adrenalin dış cinsel organımı etkili bir şekilde mikroskobik hale getirdi. Toplar tamamen leğen kemiğime çekilmiş durumda ve çuval yarım ceviz kabuğuna benziyor. Sikim çok yaşlı bir adamın göbeğine benziyor. Boyutunun artık klitorisin normal aralığında olduğunu söyleyebilirim.

Orada durup çılgınlar gibi kanlı ayağımı lavaboda yıkarken, kapının açıldığını duyuyorum. Görünüşe göre kilit yanlış monte edilmiş, kırmızı halka açık anlamına geliyor. Büyük kadın kuzenim içeri giriyor, beni görüyor, çığlık atıyor ve ardından bolca özür diliyor.

Acıdan, stresten ve bacağımdan akan kanın görüntüsünden sersemleşiyorum. Gürültüyü duyan diğer aile üyeleri de yukarıya koştu. Bayılmamak için banyonun zeminine uzandım. Kapıdan içeri bakan insanlara sorun olmadığını söylüyorum ama sesim titriyor.

Bu halde orada çıplak yatmaktan nefret etmeme rağmen herkes hareket etmemem konusunda ısrar ediyor. Son aylardaki benzo kötüye kullanımı midemi tamamen şişirdi, bacaklarım ise ince ve belirsiz. Ayrıca yakın zamanda saçlarımı da tıraş etmiştim, bu da bazı nedenlerden dolayı görüntüyü daha da çarpıcı hale getirdiğini düşünüyorum.

Teyzemin ağladığını duyuyorum ve annem onun sözlerini hemen anlıyor "yardım etmiyorsun"bence bu ona haksızlıktı. Şans eseri büyükannem ve büyükbabam yemek masasında kaldı.

Hem lavaboya hem de klozetin çevresine sıçrayan kahverengi su da dahil olmak üzere banyonun neredeyse bir cinayet mahalline benzediğini fark ettim. İyi bir kadın olan teyzem, ben iyi olduğum sürece bu karışıklığın önemli olmadığı konusunda beni temin ediyor ama amcamın hayal kırıklığı içinde yüzünü ovuşturduğunu görebiliyorum. Bu kadar küçük bir detayın bir durumla ilgili duygularınızı nasıl etkileyebileceği ilginç. Ama onu yargılamıyorum, hepimiz bu durumdan oldukça sarsılmıştık.

Acil servis görevlileri beni dışarı çıkardığında, amcam tarafından verandaya çıkarılan babam dışında diğer aile üyeleri de destek için alkışladılar. Aslında oldukça samimi bir andı ve ilk müdahale ekibinin bunu nasıl hallettiği için gerçekten minnettarım. Ama keşke beni ambulansa kaldırmadan önce üzerimi örtecek kadar akıl sahibi olsalardı.

Geriye dönüp baktığımda bunun başıma gelen en iyi şey olduğunu düşünüyorum. Bu alışkanlıktan tamamen kurtulmayı başaramamış olabilirim ama bunu yaşamak bana kendim hakkında ve her durumu kontrol eden kişi olmadığımı nasıl kabul etmem gerektiği hakkında çok şey öğretti.

Sanırım bu bölüm babam için çok zor oldu çünkü oğlunun nihayet hayatını nasıl yeniden toparlamaya başladığından çokça bahsediyordu.