ona karşı bağışık değilim

kardeşim dedi "hehe hadi oynayalım :3" aktif olarak ruhunuzu söküp sökmeyeceğinize ya da sadece eğlenmek için ayak bileklerinizi ısırmaya karar verirken
tsukasa yugi o küçük daralmış gözbebekleri ve o bebek dişleriyle gözlerinin içine ölü gibi bakacak ve gidecek
"amane! amane! bana bak! şu an çok normal davranıyorum!!"

bu arada mitsuba’nın ruhunu bir karıştırıcıya koydu ve nene’yi şöyle bağladı: "sen ve ben eşleşiyoruz, nene-chan~ senin de kalın ayak bileklerin var hehe"

bir an ateşi yeni keşfetmiş bir çocuk gibi kıkırdamaya başladı
bir sonraki saniye o şöyle "iyi misin kou-kun? ölecek misin? :D" bıçağı yavaşça çevirirken
"Hepsini kırdığımızda nihayet dışarı çıkabiliriz" orospu çocuğu, dışarıda ne demek istiyorsun, kelimenin tam anlamıyla ortaokul üniforması giymiş, sınırları aşan korkunç bir korku filmisin
akıl sağlığınızın düşük fiyatı, birkaç balık bağırsağı ve muhtemelen tüm arkadaş grubunuz için dileğinizi yerine getirecek
"gel benimle oyna~~" hayır kaltak ben iyiyim senin dengesiz kıçını defetmek için hanako’yu arıyorum
ama aynı zamanda… o biraz bebek mi? Sanki bebeğin hiç dürtü kontrolü yokmuş, bitmek bilmeyen bir cinayet çılgınlığı varmış ve ağabeyine karşı sağlıksız bir takıntısı varmış gibi. Ve bir o kadar da ateşli. Demek istediğim. süper sıcak.
tsukasa yugi eğer masumiyetin ve psikopatinin nefret-siktiği bir çocuğu olsaydı
biz aynı değiliz. sırf içinin nasıl göründüğünü görmek için kirpi balığını çiğ yedi. Ramenim çok baharatlı olduğunda ağlarım.
benden sonra tekrarla:
kısa boylu kralın siyah saçlı amber gözlü sınırları yıkan gremlin enerjisine karşı bağışıklığım yok
bağışık değilim
yardım gönder (veya tsukasa gönder. aynı fark)