32 milyon iş arkadaşım iş yerindeki bir kıza (29K) karşı beni (20M) “alfalama” konusunda takıntılıydı.

20 metre boyundayım, 6’4"formda ve bana yakışıklı olduğum söylendi. Son zamanlarda iş yerinde benimle aynı ülkeden bir iş arkadaşımla (29F) yakınlaştım. Onu kesinlikle bir abla/akıl hocası figürü olarak görüyorum; benim açımdan sıfır romantik hava vardı. Aynı mirası paylaştığımız için sık sık birbirimizle ana dilimizi konuşurduk.

1. Dil ve Ceket

Ana dilimizde akıcı bir konuşma yapıyorduk. Dave kelimenin tam anlamıyla kendini aramızda zorladı ve tersledi, "Siz hangi dili konuşuyorsunuz?" Ona söyledik ama orada öylece durduğu yerde 20 saniyelik garip bir sessizlik oluştu. Sonunda gitti ama 5 dakika sonra bana bir bilgi vermek için geri geldi. "ebeveyn" emretmek: "Müşterilerin size soru sormaması için ceketinizin fermuarını çekin." Fermuarını çektim ama olduğu yerde kaldı. Daha sonra kıza baktı ve şöyle dedi: "Ben sadece bu adama yardım ediyorum." ve gülerek uzaklaştı.

Breakroom Erimesi (Ego Yaralanması) Dave’e kızın (29F) birisine öyle olduğunu söylediği haberi geldiğinde ben de aynı odadaydım. "çok gürültülü." Kesinlikle kaybetmişti. Mola odasında bağırmaya devam etti "Kabul etmiyorum*!" bir iş arkadaşı onunla konuşmaya çalışırken. Daha sonra arkadaşına döndü ve kız hakkında şunları söyledi: "Kaltak, zaten senden hoşlanmadım bile."

​3. Fiziksel Durum Kontrolleri (Boy ve Kıyafet)

Yükseklik "Şaka": Ondan bir televizyonun taşınmasına yardım etmesini istedim ve o da şöyle dedi: "Senin daha uzun boylu olduğunu sanıyordum" Daha sonra hiçbir şey söylemediğimde bunun şaka olduğunu iddia etti.

Karşılaştırma: Daha sonra bir grupta bir iş arkadaşım boylarımızın benzer olduğunu söyledi. Dave hemen havladı: "Odanın en uzunu benim."

​Kıyafet Kuralları: Neden eşofman giydiğimi, oyun oynamaya çalıştığımı sordu bana "salon monitörü" yönetici bunları zaten onaylamış olmasına rağmen. Bunu ona söyledim

Dizüstü Bilgisayar Yüzleşmesi En agresif an, erişilebilirlik için dizüstü bilgisayarları üst rafa koyarken yaşandı. Adımı bağırdı ve bağırdı: "BU NE!" Gerekçemi açıkladığım zaman tersledi, "Af* vermiyorum, koy onu [where I told you]!" Tartışmak yerine ona uzun, sessiz bir bakış attım. Tepki eksikliğinden dolayı gözle görülür bir şekilde telaşlandı ve hemen geri adım atmaya başladı ve şunları söyledi: "Tamam, onları çok geriye itmeyin."

Geçtiğimiz hafta sonu, zehirli ortamdan bıktığımı kararlaştırdım ve işi bıraktım. Bugün kızın (29F) da aynı hafta sonu işi bıraktığını öğrendim. İkimiz de diğerimizin ayrılmayı planladığını bilmiyorduk.