Mart 14, 2026
29, Erkek, iş yok, birikim yok, sadece lise diploması var, ailesiyle yaşıyor. Nasıl başlayacağımı, hatta başlayıp başlayamayacağımı bilmiyorum.
Yani başlık biraz sahtekar. Bir işim var ama geçici bir pozisyon ve ayda 1-2 vardiya kadar çalışıyorum, öyle bile olsa.
Hayatım boyunca bana kariyer olarak ne yapmak istediğimi ya da X yıl sonra kendimi nerede gördüğümü soran insanlarla karşılaştım. Ve cevap her zaman aynıdır. Bilmiyorum. Kelimenin tam anlamıyla kariyer açısından beni ilgilendiren hiçbir şey yok. Ve gerçekten hiçbir şey kastetmiyorum. Peki hobi olarak ne yapmaktan hoşlanırsınız diye sorabilirsiniz. Video oyunları oynamak ve yemek yemek. Video oyunlarını sevdiğimden beri kod öğrenmeyi ve sanat yapmayı denedim ama bunun için fazla aptalım. duymak istemiyorum "Ah, daha fazla pratik yapmalısın!" veya "artık yapay zeka var, çok daha kolay!" veya "yeterince çabalamadın!". Liseden beri son 10+ yıldır denediğim gibi. Ama ben zihinsel engelliyim ya da spektrumdayım çünkü temel 9. sınıf matematikten daha ileri düzeyde hiçbir konuyu kavrayamıyorum. Şu ana kadar alamadıysam asla alamam.
Peki yemek ne olacak? Neden şef olmuyorsunuz? Ve ben de denedim. Profesyonel yemek pişirme ortamında çok az deneyimi olan bir kişiyi işe alacak bir yer bulmak zordur. Özgeçmiş deneyimim, aşçı pozisyonlarından oluşuyor. Temel yemeklerin pişirilmesiyle ilgili YouTube eğitimlerini takip etmenin yanı sıra, profesyonel yemek pişirme hakkında pek bir şey bilmiyorum. Ve her zaman şunu duydum: Girilmesi son derece zor olan Michelin yıldızlı bir restoranda çalışmıyorsanız, kayda değer bir para kazanamazsınız ve başka bir asgari ücretli işte daha iyi durumda olursunuz.
Açıkçası hayattan yeni vazgeçtim. Aslında yavaş yavaş kendimi öldürüyorum. Bok gibi ye, hareketsiz. Bir şeyin beni ele geçirmesini bekliyorum. Depresyonda mıyım? Belki bilmiyorum. Terapistlerle konuştum ama hiçbir şey yapmadılar. Onlarla birkaç 1 saatlik görüşme yapın, sadece sorun "neden böyle hissediyorsun???"o zaman sonunda "Bu 5 ilaçtan birini deneyin, herhangi bir iyileşme görmeden önce bir ay boyunca kullanmanız gerekecek. ayrıca sigorta kapsamına girmiyor yani işe yaramayabilecek bir ilaç için ayda yaklaşık 400 dolar". İşe yarayacağını ummak için pahalı ilaçları deneyecek param yokmuş gibi. İşim sigorta sağlamıyor. Ve sanırım hayatımla ilgili herhangi bir şey yapamayacak kadar depresyondayım, bu yüzden sanki gelecek kış evsiz kalıp öleceğim/donarak öleceğim gibi görünüyor.
Bütün bu çabayı göstermenin bir manasını göremiyorum. Ne için? Yani biraz daha sefil bir şekilde yaşayabilir miyim? Ne anlamı var? Benim için hiçbir anlamı yok. Çocuğum yok, ailem dışında ailem yok. Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış gibi geliyor.
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Some people have a calling, some people don’t. Alot of people early in life think they need to find their passion for a career but some people just can’t do that. There are many adults floating around who are directionless, but we all gotta we and put a roof over our heads. So find a job you can atleast tolerate. There are plenty of low cognitive jobs with physical activity. Work doesn’t have to be fun man, it’s you selling someone your time for a pay check and sometimes there is no deeper meaning than that.
As for the depression, start small. It sounds like you’re leading a seditary lifestyle. Sure as hell doesn’t help. Go for small walks, drink more water, you know how to cook, cook food that is more nutritious, get some sun. Battling with apathy and depression is hard, but it starts with small steps. You don’t have to fix everything right away.
Sorry you’re feeling this way, OP. You’re definitely not alone! I know most adults don’t know what they are doing. They just find some form of a job and work and try to focus on work/life balance. Try to take a walk, get some sun, do a hobby for now. I don’t buy the “do what you love and you’ll never work a day in your life” BS. It’s not true. Work is… work, but you work to enjoy the things in life that you love (food and video games!)
There is always opportunity but you may have to think differently. Janitors and security guards can get paid a lot of money, or at least have good job stability along with pensions and great health benefits. I’d suggest that you look into those things .
Are you good with your hands? Carpenters are highly paid, as are millwrights. In the USA lots of folks from Central American countries do those jobs and they have less education than you do.
Hate to admit it but I’m 31 in the same position.
Except I don’t really get along with my parents.
I wish I had answers. It sucks to see others around you grow with what looks like little to no effort, just kinda naturally. Hard not to hms.
But what are we gonna do about..