(Semerkand TV) Karagöz Ve Hacivat – Doblo Sağ Ön Farı

HACİVAT: (Perdeye şarkı söyleyerek gelir) Of hay hak! Perde kurduk, ışık yaktık, gösteririz gölge hayal. Bu perde gerçeğin aynasıdır, sanılmaya martaval. Yar bana bir eğlence medet! Of hay perde kurduk, ışık yaktık, gösteririz gölge hayal. Bu perde gerçeğin aynasıdır, sanılmaya martaval. Yar bana bir eğlence medet, aman bana bir eğlence medet! Şöyle hali vaktinde, okumuş yazmış, lisan bilir, araba sürer, vites atar bir yari vefadarım olsa; o söylese ben dinlesem, ben söylesem o dinlese… Karagöz’üm gel aşağı, gel de iki kelam edelim, otomobil üzerine hasbihal eyleyelim!

KARAGÖZ: (Pencereden bağırır) Ne bağırıyorsun aşağıda köftehor? Burnun kapıya kısılsın, sakalın egzoza dolansın!

HACİVAT: Aman karagözüm, nedir bu şiddet bu celal? Hele bir aşağı gel de bak sana ne diyeceğim.

KARAGÖZ: (Aşağı iner) Geldik bakalım balkabağı, söyle ne diyeceksen de işimize gücümüze bakalım. Hanım içeride "Pazara git!" diye bekliyor.

HACİVAT: Hoş geldin karagözüm, safalar getirdin. Senin şu eniştenin bir Doblo’su vardı ya…

KARAGÖZ: Ne dedin? Eniştemin cebinde tablo mu vardı?

HACİVAT: Değil efendim, Doblo diyorum, hani şu genişçe, aile boyu bindiğiniz otomobil.

KARAGÖZ: Ha, bizim eniştenin dombilisi! Ne olmuş ona?

HACİVAT: Karagözüm, bizim enişte yolda gelirken fark etmiş, arabanın sağ ön farı sönmüş.

KARAGÖZ: Ne? Sağır bir fare mi ölmüş? Vah vah, zavallı hayvancağız! Nereye gömelim?

HACİVAT: İlahi karagözüm, fare değil far diyorum, far! Otomobilin önündeki o büyük aydınlatma cihazı.

KARAGÖZ: Haa, sağ ön kar mı düşmüş? Hani nerede, kardan adam mı yapacağız?

HACİVAT: Yahu ne karı, ne faresi! Far diyorum karagözüm, hani gece önümüzü görmek için yaktığımız lamba. Sağ taraftaki sönmüş, o yüzden tek gözlü dev gibi geziyor ortalıkta.

KARAGÖZ: Anladım hacı cavcav, bizim eniştenin dombilisi kör mü olmuş?

HACİVAT: Tam öyle değil ama sağ ön far yanmayınca trafik adabına ve emniyetine mugayir bir durum hasıl oluyor. Hem gece sürüşünde tehlikeli, hem de karşıdan gelenler seni motosiklet zanneder, Allah muhafaza kaza olur.

KARAGÖZ: Desene bizim enişte tek gözle bakınca dünyayı yarım görüyor!

HACİVAT: Bak karagözüm, bu işin şakası olmaz. Arabanın bakımı, lambası, farı çok mühimdir. Özellikle o sağ ön far yanmazsa, kul hakkına da girersin.

KARAGÖZ: Kulun hakkı mı? Farın sönmesiyle kulun ne alakası var? Kulun önünde mi yanıyor bu lamba?

HACİVAT: Öyle değil efendim. Karşıdan gelen şoför senin arabanın genişliğini fark edemez, "Bu gelen küçük bir vasıtadır" der, sonra çarpışırsınız. İnsanların canını ve malını tehlikeye atmak en büyük vebaldir.

KARAGÖZ: Doğru dersin hacı cavcav. Peki ne yapacağız şimdi? Bizim enişte eliyle fener mi tutsun ön tarafa?

HACİVAT: Olur mu öyle şey? Hemen sanayiye gideceğiz, o farın ampulünü değiştireceğiz. Hatta ayarına da baktıracağız ki başkasının gözünü almasın.

KARAGÖZ: Ne dedin? Muayeneye gidip bakkaldan salça mı alacağız?

HACİVAT: Hayır efendim, sanayiye gidip far ayarı yaptıracağız diyorum. Hem bak, sağ ön farın camı da biraz puslanmış, onu da bir parlatsınlar.

KARAGÖZ: Bizim eniştenin farı paslanmış mı? Üstüne tuz döküp ovalayalım bari.

HACİVAT: Pas değil karagözüm, pus, yani kirlenmiş, matlaşmış. Işığı tam vermiyor. Bak, temizlik imandandır, arabanın temizliği de sürüş emniyetindendir.

KARAGÖZ: Tamam tamam, anlaşıldı. Enişteye söyleyeyim, dombilinin tek gözünü açtırsın. Yoksa yollarda "Kör enişte geliyor!" diye bağırırlar.

HACİVAT: Aferin karagözüm, nihayet anladın. Haydi gel beraber gidelim de şu işi halledelim.

KARAGÖZ: Ben gelmem hacı cavcav!

HACİVAT: Niye gelmiyorsun efendim?

KARAGÖZ: Bizim hanım "Pazara git!" dedi ya, eğer gitmezsem benim de sağ sol farımı morartır, o zaman sanayiye değil hastaneye gitmek zorunda kalırız!

HACİVAT: İlahi karagözüm, ne diyeyim sana! Ben gidiyorum o vakit.

KARAGÖZ: Sen gidersen ben de buraya lofta çivisiyle mıhlanmam, pamuk ipliğiyle bağlanmam. Ben de gideyim pazara, alayım domatesi hıyarı. (Vurur) Al sana sağ ön far, al sana sol arka stop!

HACİVAT: Aman karagözüm ne yapıyorsun! Yıktın perdeyi eyledin viran, varayım sahibine haber vereyim heman! (Gider)

KARAGÖZ: Her ne kadar sürç-i lisan ettikse affola! Yarın akşam yine gelin, bizim eniştenin Doblo’sunu beraber tamir edelim! Hoşça kalın çocuklar! (Gider)