Varoluşsal Kriz Nöro/Teknoloji

Merhaba Redditçiler,

Sinirbilim alanında diplomam var ve şu anda nöroteknoloji, özellikle de BCI’lar alanındaki yüksek lisans çalışmalarına ara veriyorum.

Özellikle Epstein dosyalarını okuduktan sonra bir kriz yaşadım. Bazı sinir bilimcilerin türümüzü nasıl sattığını görmezden gelmek zor.

Partnerim ve ben ikimiz de 30’lu yaşlarımızın başındayız. Finans alanında üst düzeyde çalışıyor ve istikrarlı ve kazançlı bir kariyere sahip. İster kariyerime devam etmek, ister sonunda evde oturan bir anne olmak olsun, seçtiğim her iki yolu da desteklemekte tamamen rahat.

Ben otizmliyim, kurumsal hayatı denedim ve bunun sosyal performansıyla mücadele ediyorum. Hiyerarşi, ağ oluşturma, politika ve para ya da konumsal güç arayışı benim kişiliğime uymuyor.

Özellikle bilim veya teknoloji alanında benzer bir şey yaşayan var mı? Makineye kapılmadan bilimi sevebileceğiniz yollar var mı? Gerçekten ne tür bir yaşamın gerçekte kim olduğumla uyumlu olduğunu anlamaya çalışıyorum.

Düzenleme: Netlik amacıyla.