Maaşımı ikiye katladım ama artık tek istediğim eski işime geri dönmek

Birkaç yıl önce en yakın arkadaşımla birlikte sevdiğim bir şehirde yaşıyordum ve harika bir işte çalışıyordum. Stresliydi ama kendimi gerçekten tatmin olmuş hissettim. Tam olarak yapmak istediğim iş buydu ve program mükemmeldi. En büyük dezavantajı, oldukça düşük ödeme yapması ve büyüme için fazla fırsatın olmamasıydı.

Her zaman yüksek lisansa gitmeyi düşünmüştüm ve beğendiğim bir program bulduğumda, gerçekten katılabileceğimi düşünmeden başvurdum.

Evet, yaptım.

Her ne kadar ayrılmak istemesem de bunun benim şansım olduğunu ve eğer reddedersem beni asla geri kabul etmeyeceklerini hissettim. Karar vermekle çok uğraştım ama sonunda gittim.

Lisansüstü okul iyiydi. Bu süre zarfında aileme daha yakın bir şehirde yaz stajı yaptım. Her zaman eninde sonunda buraya taşınmak isteyebileceğimi düşünmüştüm ve onlara yakın olmaktan gerçekten keyif alıyorum. Çok fazla arkadaşım yok bu yüzden aile benim için çok önemli. Kardeşlerimin yanında olduğum için özellikle minnettarım çünkü yetişkin kardeş ilişkilerini sürdürmek zor olabilir. Hatta ağabeyim, karısı ve ben bir gün birlikte bir ev almayı bile konuştuk, ki bu muhtemelen tek başıma asla karşılayamayacağım bir şeydi.

Mezun olduktan sonra burada iş başvurusunda bulundum. Bunca zaman boyunca umutsuzca eski şehrime ve eski hayatıma geri dönmek istedim, ancak yüksek lisans için bu kadar para ödedikten sonra bunu haklı çıkarmak için daha iyi maaşlı bir iş bulmam gerektiğini hissettim.

Sonunda gerçekten iyi bir tane indirdim. Daha önce kazandığımın iki katını kazanıyorum, kendi ofisim var ve patronum beni destekliyor ve şimdiden beni liderlik pozisyonlarında görmek istediğinden bahsediyor. Bu şirkette ve genel olarak benim alanımda çok daha fazla fırsat var. Emeklilik için para biriktirebiliyorum. Tam olarak yapmak istediğim şey bu değil ama konuyla alakalı. Kağıt üzerinde harika bir iş ve bazen bundan keyif alıyorum.

Ama daha önce sahip olduğum tatmin duygusunu hissetmiyorum. Eski işimde yaptığım işin gerçekten önemli olduğunu hissediyordum. Şirkete ve misyona inandım. Buradaki insanlar ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor ama her şey işlevsiz ve sinir bozucu geliyor.

Geri dönmeyi o kadar çok istiyorum ki aklımı kaybediyormuşum gibi hissediyorum. Bazı günler düşünebildiğim tek şey bu oluyor. Bu sadece iş değil, o şehir gerçekten de bu şehirde olmayan bir şekilde ev gibi hissettirdi. Zaman geçtikçe geri alınma şansımın giderek azalmasından endişeleniyorum.

Aynı zamanda ayrılmayı düşündüğüm için bile kendimi deli gibi hissediyorum. Oldukça rahat olmaktan çıkıp kazımaya geçeceğim. Ailemi ve istikrarlı bir barınma durumu olasılığını terk etmiş olacağım. Tanıdığım herkesin, özellikle de ailemin muhtemelen şaşıracağını ve hayal kırıklığına uğrayacağını biliyorum.

Ama bunu düşünmeyi nasıl bırakacağımı bilmiyorum. 25 yaşındayım ve mantıklı olanın yerine istediklerimin peşinden gitmek için aceleci bir karar vereceksem, bunu yapmanın şimdi tam zamanı olduğunu hissediyorum. Buraya taşınalı aylar, neredeyse bir yıl oldu, yüksek lisanstan bu yana neredeyse iki yıl geçti ve bu duygu kaybolmadı.

Benim durumumda ne yapardın? Ve eğer kalırsam, sahip olduklarımın yasını tutmayı nasıl bırakabilirim?