Şubat 4, 2026
20’li yaşlarını bir genç gibi yaşamak ve daha genç yaşta soyuldukları için tüm yetişkinlere yönelik şeyleri mümkün olduğu kadar uzun süre reddetmek isteyen var mı?
Lisedeyken kendimi notlar ve sınıfımın en iyisi olma konusunda çok fazla endişelenirken buldum ve kız arkadaş bulmayı, aşık olmayı, spor yapmayı vb. şeyleri kaçırıyordum. Hs’yi bitirdiğimde kendimi tam bir yalnızlık ve acımasız bir iş programı içinde buldum, bu yüzden okul sırasında herhangi bir çaba gösterdiğime pişman oldum. Daha sonra biriktirdiğim parayla yurt dışına üniversiteye gittim ve aynı zamanda para konusunda, geleceğimi falan kurma konusunda çok fazla endişelendim.
Ama sonuçta benim fikrim üniversiteyi bitirmek, sonra herhangi bir iş bulmak ve para biriktirmek ve yeterli param olduğunda istediğimi yapacağım, en iyi oyun bilgisayarını satın alacağım, konserlerde kafayı bulacağım, seyahat edeceğim ve temelde ne istersem onu yapacağım. Diğer tanıdıklarım; Evlenip ciddi ilişkiler kurmaya, çocuk sahibi olmaya, araba ve ev satın almaya ve kariyerlerinde ilerlemeye başlayacaklar. Bu fikri sonsuza kadar reddedeceğim ve asla ciddi bir kız arkadaş veya çocuk sahibi olmayı planlamayacağım. Bunun sıkıcı ve tatmin edici olmayan bir hayat olduğunu düşünüyorum ve paramın her bir zerresini tüm hobilere, kıyafetlere ve istediğim tüm kız arkadaşlara ve oyunlara harcayacağım. Kendimi bir aile kurduğumu ve karımı ve çocuklarımı geçindirmek için sıkıcı bir 9-5 geçirdiğimi düşünmüyorum.
Mesela bir milyon dolarım olsa bile, bunu sp&500’e yatırır ve yatırımlarla geçinirdim, oyalanırdım, sigara içerdim, video oyunları oynardım ve mümkün olduğu kadar uzun süre canım ne isterse onu yapardım. Hala öyle olduğumu söyleyebilirsin "zina yapmak" çünkü üniversiteyi bitirip herhangi bir işe girmeyi planlıyorum, ancak bu sadece gençliğimde istediğim her şeyi satın almak için ve bir araba, güzel bir daire veya ev için değil, bunların hiçbiri umurumda değil ve tüm para benim için olacak.
Etiketler:
3 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I think a lot of people share that sentiment of escapism. Personally I hazard against this notion of “being robbed” because it ascribes a sense of what you were entitled to rather than what it was. What you’re doing here is setting up a false choice: You can only be responsible or you can do what you want. In reality I’m doing what you’re describing but with a partner I settled down with. What you are really describing is what most everyone I know typically wants until the meet a person and their plan gets derailed.
Thats not to say you shouldn’t pursue this but rather be a little realistic and flexible in it. Make enough to be responsible and to enjoy yourself how you want. You dont have to justify why you want to do the things you want either, its your life. Live it the way you want, just be careful enough to leave some wiggle room you know?
Tempting. Do I entertain it? Yeah, mainly by reading good books and escaping that way because I’ve learned the hard way and from people around me that substance abuse/constant partying will eventually ruin most of what you’re building up in the long run.
tv, movies, and podcasts are other healthy ways to scratch that itch but for me nothing beats a really good book.
You weren’t “robbed”. You made an investment in your future by working hard in high school. Read the many, many posts in this sub that essentially boil down to “I spent my teens and early twenties having fun and playing video games. Now I have no prospects, no social life, no qualifications for anything.”