Sinyor Henry Emily’nin konuşması

Bağlantı sonlandırıldı. Sözünü kestiğim için üzgünüm Elizabeth, eğer o ismi hâlâ hatırlıyorsan, ama korkarım sana yanlış bilgi verilmiş. Buraya bir hediye almak için gelmediniz ya da gerçekten çağrılmış olmanıza rağmen buraya varsaydığınız kişi tarafından çağrılmadınız. Hepiniz buraya, seslerin, kokuların, yanlış yönlendirmelerin ve talihsizliklerin labirentine çağrıldınız. Çıkışı olmayan bir labirent, ödülü olmayan bir labirent. Tuzağa düştüğünün farkında bile değilsin. Kana olan arzunuz sizi sonsuz döngülere sürükledi, her zaman çok yakın görünen ama yine de bir şekilde ulaşılamayacak gibi görünen görünmeyen bir odada çocukların çığlıklarını kovaladı. Ama onları asla bulamayacaksınız, hiçbiriniz bulamayacaksınız. Hikayeniz burada bitiyor.

Ve sana, bu iş listesinin sana yönelik olmadığını bir şekilde bulan cesur gönüllüm, senin için planlanmış bir çıkış yolu olmasına rağmen, istediğinin bu olmadığını hissediyorum. Tam olmak istediğin yerde olduğuna dair bir his var içimde. Ben de kalıyorum. Yakındayım. Burası hatırlanmayacak ve bunu başlatan her şeyin anısı, her trajedinin acısı gibi, sonunda silinmeye başlayabilir. Ve siz koridorlarda sıkışıp kalmış canavarlar, sakin olun ve moralinizden vazgeçin. Onlar sana ait değil. Çoğunuz için, dumanlar dağıldıktan sonra sizi huzurun ve belki de daha fazlasının beklediğine inanıyorum. Her ne kadar biriniz için cehennemin en karanlık çukuru sizi tamamen yutmak üzere açılmış olsa da, şeytanı bekletme eski dostum.

Kızım eğer beni duyabiliyorsan senin de döneceğini biliyordum. Masumları korumak senin doğanda var. O gün, dışlandığın ve ölüme terk edildiğin gün, senin başkalarını kendi kollarına aldığın gibi seni de onların kollarına kaldıracak kimse olmadığı için üzgünüm. Peki sana ne oldu? Kızımı değil, ortadan kaybolmayı küçümsemeyeceğini bilmeliydim. O zaman seni kurtaramadım, o yüzden izin ver şimdi seni kurtarayım.

Dinlenme zamanı geldi. Kendiniz ve kollarınızda taşıdıklarınız için. Bu hepimiz için biter. İletişimi sonlandırın.