Kurumsal Amerika’dan kaçmak ve alternatif yaÅŸam seçeneklerini düşünmek lütfen

Ben 30 yaşında bir kadınım. Kurumsal Amerika’dan ve 9-5 hayatından kaçan insanlardan bazı tavsiyeler arıyorum. Gerçekten artık dayanamıyorum. Tutkularıma odaklanamadığım veya bu sefaletten kurtulmak için bir plan bulamadığım için her gün zihinsel bir çöküntü yaşıyorum. ÇoÄŸu Amerikalının yaÅŸadığı geleneksel “normal” bir hayat yaÅŸamak umurumda deÄŸil. Zamanımın bir kısmını geri alacağım anlamına gelseydi, bir kulübede yaÅŸardım. Kariyer fırsatlarına, kendime daha iyi bir hayat kurmak için edinebileceÄŸim becerilere, ülkeyi terk etmiÅŸ insanlara veya tüm günümü çalışarak harcamadan geliÅŸmek ve geçinmek için alternatif yollar bulan insanlara açığım. Gerçekten her ÅŸeye açığım ve zaten lüks bir hayatın peÅŸinde deÄŸil, çok tutumlu yaşıyorum. Sadece barış istiyorum ve savaÅŸ ya da kaç modundan çıkmaya baÅŸlayabilmeyi istiyorum. Ä°htiyacım olan ÅŸey bu.

Hayatım kolay olmadı ve 12 yaşımdan beri çalışıyorum. On yıldan fazla zamanımı birden fazla farklı şirkete, farklı işe adadığım için gösterecek hiçbir şeyim olmadığından yoruldum. Şu anda satış bölümündeyim ve bir çağrı merkezinde çalışıyorum, iş inanılmaz bir şekilde başladı, hiçbir mikro yönetim yok, yüksek komisyonlar ta ki CVS devralana ve her şeyi mahvedene kadar, kelimenin tam anlamıyla çağrılar arasında 2 saniyemiz bile yok ve uzaklaştığım için eleştirilmeden tuvaleti kullanabileceğimi bile hissetmiyorum. Ben robot değilim ve robot olmakla hiç ilgilenmiyorum. Her çağrı ve her gün bende büyük bir strese neden oluyor.

Bana eziyet eden ve liseyi bitirmemi, hatta üniversiteye gitmemi engelleyen, lise boyunca çok çalışarak geçirdiÄŸim ve kabul edilen babamın 18 yaşında ölümünden saÄŸ kurtuldum. Annemin bu süre zarfında bana iÅŸkence yapmasını saÄŸlamak için 2 yıl boyunca aile içi ÅŸiddetten ve bir yabancı tarafından takip edilmekten kurtuldum. Neredeyse pes ettiÄŸim noktaya kadar. Bu yüzden diplomam yok ve Evsiz olduÄŸum sayısız durumu o yönetti, bu yüzden 18 yaşımdan beri kanepede sörf yapıyorum ve sinir sistemim hala hayatta kalma modunda ve buna gerçekten dayanamıyorum Her gün panik atak ve zihinsel çöküntüler yaşıyorum. Ä°ÅŸsizlikle uÄŸraÅŸtığım süre boyunca mali açıdan stresli olduÄŸumu ancak özgür ve her zamankinden daha mutlu olduÄŸumu belirtmek isterim. Sonunda kendimdim. Taşındığım ÅŸehri sevmediÄŸim için (yine ayrılmaya çalışıyorum) taşınmaya çalışıyorum ve ÅŸahsen iÅŸ bulmak istemiyorum. Kirayı, bazı faturaları ve yiyecekleri karşılamaya yetecek kadar para saÄŸlayabiliyorum. Fedakarlıklar yaptım ve çok sıkı bir bütçem var. Flört veya romantik iliÅŸkilerle hiç ilgilenmiyorum ve “potansiyel olarak ruh eÅŸimi bulmaya” veya “daha iyi maaÅŸlı bir iÅŸ bulmaya” güvenmeyeceÄŸim. Åžimdi harekete geçmek istiyorum.

Çok tutumlu yaşamaya ve fedakarlık yapmaya istekli olurdum. Lüks bir hayatın peşinde değilim, seyahat etmeyi umursamıyorum, pahalı kıyafetleri, çantaları veya akşam yemeklerini umursamıyorum. Tüm yiyeceklerimi kendim yapıyorum ve uygun fiyatlı bitki bazlı bir diyet uyguluyorum. Daha kolay bir yarı zamanlı işte çalışabileceğim ve Amerika Birleşik Devletleri dışında bir yerde yaşayabileceğim ve paramın daha da ileri gidebileceği anlamına geliyorsa yurt dışına gitmeye açığım. Biriktirdiklerim pek fazla değil ama ülke dışına daha da gidebilirim. Yine tüm kayıtlara, fikirlere ve deneyimlerinize açık. Şimdiden teşekkürler.