Grafik tasarımcıları kariyer değiştirdiğinde nereye giderler?

Bu yüzden 2 yıllık bir diplomaya, ardından 4 yıllık grafik tasarım bölümüne gittim. Sınıfının en iyisi, harika portföy ve baÄŸlantılar. Ancak 2017’den beri hiçbir zaman istikrarlı ve saÄŸlam bir iÅŸ bulamadım.

5 yıl boyunca tek bir işte çalıştım. Bana saatte 15-20 dolar ödedi. Pto yok, fayda yok. Sonunda birkaç yıl boyunca covid sayesinde kendim için çalıştım. Fazla kazanmadım ama serbest meslek sahibi olduğum için vergi indirimleri sayesinde bir süreliğine başardım. Sonra nihayet oyun endüstrisinde düzgün bir uzaktan işe girdim. Terfi ettim, net bir kariyer yolum vardı. Harika iş arkadaşları. Nihayet 34 yaşında doktora gidebildim 🙃. Ancak EA oyunları bizi satın aldı ve bir yıl sonra da işten çıkardı.

Şimdi saatte 25 dolar kazanarak eski işime geri döndüm. PTO veya fayda yok "sözleşme". Ayağımı tekrar kapıya sokamıyorum ve bir yılı aşkın süredir iş aramam hiçbir sonuç vermedi. Sanat sınavı ve mentorlukla saatlerce ve haftalar harcadım. Beceri kazanmak için elimden geleni yapıyorum.

Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Zamanımı boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum. Durmaksızın becerilerin peşinde koşmak, yazılım öğrenmek ve iş başvurusunda beni daha iyi gösterecek ne varsa onu yapmak. Sanki her hafta gereksinimler ve iş ilanları değişiyor. Asla işe alınmayacak işler.

Nihayet oyun sektöründe işe başladığımda sağlık sigortam vardı, 401 bin dolarım vardı, aslında param vardı ve biriktirebiliyordum. Küçük bir ev sahibi olma fikri mümkün oldu. Ama şimdi bu imkansız gibi geliyor.

Okula geri dönmeyi düşündüm. Ama öğrenmekten o kadar yoruldum ki. Sadece sonsuz öğrenme ve hiçbirini asla kullanmama. Ve becerilerimi aktarabileceğim bir kariyer düşünemiyorum. Bilgisayar bilimi için okula geri dönmek istemiyorum çünkü bu, yıllarca süren genel eğitim ve yetişmeyi gerektirecek. Aynı sebepten dolayı mühendisliğe gitmek istemiyorum. Artı tüm işten çıkarmalara, teknoloji endüstrisine ve yapay zekaya ayak uydurabilir miyim bilmiyorum.

Takaslara baktım ama yaşlıyım. Ve kendimi geliştirebilmem için geri dönüp saat başına 15 dolara ölesiye çalışmam gerekiyor. Benim yaşımda gerçekten bir seçenek gibi görünmüyor.

Åžu anki iÅŸim evden çalışmama izin verdiÄŸi için kendimi nankör ve şımarık hissediyorum. Ve oldukça rahatlar. Ama gerçekten ilerlemeye yetecek kadar kazandığımı düşünmüyorum. YavaÅŸ yavaÅŸ ekipmana yatırım yapıyorum. Lazer gravür makineleri, UV yazıcılar gibi ÅŸeyler. Ve belki kendi yapay zekamı nasıl çalıştıracağımı ve python’u nasıl öğreneceÄŸimi öğrenmeye baÅŸlamak için küçük bir bilgisayar. Belki öğrendiÄŸim becerileri saklayabilir ve onları baÅŸka bir ÅŸeye dönüştürebilirim diye. Sanırım bilgisayar bilimini tersten öğren. Sadece teoriye odaklanmak yerine, aslında ilk önce onu kullanmaya çalışın. Ama o zaman bile bunun bir kariyer anlamına gelip gelmeyeceÄŸini bilmiyorum. YaÅŸlandığımda yapabileceÄŸim küçük bir yan uÄŸraÅŸ oluÅŸturmama yardımcı olabilir. Dolayısıyla bunun deÄŸerini görüyorum.

Ancak insanların gençken okulu bırakıp, onlara yılda 80.000 dolardan fazla maaş veren ve tüm sosyal yardımlarla birlikte istikrarlı bir işe girmelerini izlemek gerçekten cesaret kırıcı. Ama hiçbir şey yapmadan bana yılda 50.000 dolar kazandıran bir iş gördüğüm için şanslıyım.

İnsanların tembel çocukta çalışmaktan yılda 200.000 dolardan fazla kazanan bölge müdürü olmaya geçtiklerini gördüm. Ve çok az teknik beceri gerektiren veya hiç gerektirmeyen bu gerçekten yüksek maaşlı işlerin nasıl bu kadar para kazandırdığını anlamıyorum.

Neyi transfer edebileceğimi bilmiyorum. Şu andaki becerilerim ve bilgim tamamen kapsamımın dışında. Ya da her şeyden vazgeçip tamamen farklı bir şeye yeniden başlıyorum ama okulu bitirdiğimde muhtemelen o alana giremeyecek kadar yaşlı olacağım.