Ocak 24, 2026
Yazılım geliştiricisi çeyrek ömür krizi yaşıyor
Ben (28M) 18 yaşımdan beri yazılım mühendisi olarak çalışıyorum. Çıraklık eğitimi aldım ve üniversiteye gitmedim.
Bazı noktalarda bundan keyif aldım, bazı noktalarda ise sıkıcı buldum ama şimdi tamamen tükenmiş hissediyorum. Özellikle de hayranı olmadığım ve iş yerinde kullanma konusunda giderek daha fazla baskı hissettiğim yapay zekanın yükselişiyle birlikte.
Bu kariyeri hiçbir zaman gerçekten seçmediğimi hissediyorum, bu sadece iyi olduğum şeydi çünkü gençken boş zamanlarımda kodlamayı seviyordum. Oldukça işçi sınıfı geçmişinden geliyorum, bu yüzden yazılımın bu kadar kazançlı bir endüstri olması nedeniyle, onu sürdürmeye ve diploma konusunda endişelenmemeye itildim.
Sadece tek bir hayatım olduğu için risk almam ve gerçekten keyif alacağım bir şey yapmam gerektiğini düşünüyorum ama sorun şu ki bunun ne olduğunu bilmiyorum. Birkaç hobim var ama para kazandıracak hiçbir şey yok. Ben de artık iyi para kazanıyorum, bu yüzden bir hata yapıp tamamen parasız kalmaktan korkuyorum.
Üniversitenin masraflarının devlet tarafından karşılandığı bir ülkede yaşıyorum, dolayısıyla bunu çok fazla borca girmeden yapabilirim, ancak bir diplomaya ihtiyaç duymam için net bir nedenim yoksa bu yine de akıllıca görünmüyor.
Dilbilime gerçekten ilgim var ve başka bir ülkede İngilizce öğretme fikri hoşuma gidiyor, yani bu olası bir yol, ama yine de kazançlı bir kariyerden uzaklaşarak korkunç bir hata yapıyor olabileceğime dair korkum var. Yetişkin hayatım boyunca iyi para kazandığım için şanslıyım ve bunu hafife almadığımın ve çöpe attığımın bilincindeyim.
Bu, planladığımdan daha uzun sürdü, bu yüzden buraya kadar okuyan herkese teşekkür ederim 😄 Sanırım hayatında benzer bir yerde bulunmuş olanlardan haber almak isterim. Ne yaptın? Nasıl sonuçlandı? Herhangi bir tavsiye?
Teşekkürler
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
29M here.
The fact you realize you only have 1 life is already powerful.
You need to do something, find purpose in life.
It doesn’t matter whether you its a retail job or sitting down in a cubicle for 12 hours.
Whats important is what you want to feel going home and be like “hey today was a good day”. We all started somewhere and I hope you find some peace in that.
Man, it’s tough when you feel stuck in a career that just sort of happened instead of being something you actively chose. The pressure of being good at something can make you feel trapped, especially when burnout is kicking in. Honestly, taking a risk to do something you actually enjoy sounds promising, but I totally get the fear of losing financial stability. Something that’s weirdly helped me figure this kind of stuff out is this app called Haeru. It sends me little narratives of my days, reminding me what I’ve experienced, which has helped me clarify where I want to go next. Maybe try to explore those hobbies on the side? Like, delve into linguistics and see if teaching English resonates with you. You could volunteer or find part-time gigs to test the waters without committing fully. It’s all about finding a balance, right? What hobbies make you feel alive? You might uncover something worth pursuing further.
You have one life. You realised this yourself.
If you are good at developing software, then that makes you valuable and you should have no problem getting another software job somewhere if whatever you wanted to pursue fails. Save up for at least a year’s of expenses. Do the thing you want. Live life.
I always think about if I was on my death bed, would I be proud of the choices I made and the life I lived?
Have you considered focussing work-life balance, rather than switching your career?
Software dev is a good field to be in, especially if you’re good at it, the earning potential is high, so is the ability to go self employed, or to contracting.
I’m similar to you in that my passions don’t really align with a career, at least not one I could switch to without taking a huge salary sacrifice – Wildlife photography, marine biology come to mind, but I don’t have a degree and going into those fields without one usually limits you to a service based role, like a zookeeper.
I’ve heard from many people you shouldn’t make your passion your career, because the novelty of it wears down eventually and you burn out a lot easier, because your drive for doing it in the first place was happiness, fun and passion, once those reduce you’re stuck again.
I’m a data engineer, while it’s far from my passion, the earning potential is good, and there’s also the possibility for me to start my own business or go self employed once I hone in my experience more.
From my early 20’s I figured most people do a job they’re not happy with, at very worst they hate and at very best they find interesting – I adjusted my goals to prioritise having the time and capital to be comfortable and be happy and adventurous outside of work and targeted a job that wasn’t physically demanding, but scratched a part of my brain I need scratching to feel challenged and interested, with a lot of work-life balance potential and that wouldn’t leave me physically exhausted at the end of everyday.
I’ve worked from home for practically the last 6 years, in my current role I often get through everything by 16:30 so I can log off an hour early, I have no 2 hour commute time added on to each day, this gives me the freedom to have the energy and time to do things I actually want to do.
Imo this approach suits your situation. Find your passion away from work while reaping the financial benefits of a good career.