Hayata karşı depresif hissetmek

Depresyon/endişeli/kayıtsızlığın bir karışımı yüzünden hayatımın çoğunu boşa harcadığımı ve yanlış bilgilendirilmiş kararlar verdiğimi hissediyorum. Ve şimdi nihayet bana yetişiyor.

32 yaşındayım ve kendimi temelde çıkmaz bir ofis iÅŸinde sıkışmış halde buluyorum. Ä°ÅŸimde yılda zar zor 60 bin kazanıyorum ve burada birkaç yıl daha kalana kadar gerçekten büyüyecek yerim yok, o zaman yılda 80 bin kazanabilirim *belki*. Kendimi 20’li yaÅŸlarımı ve genel olarak hayat hakkında yeterince bilgi sahibi olmadığım için yaptığım tüm hataları hatırlarken buluyorum, ama aynı zamanda ilgisizlikten ve kötü tavsiyelere körü körüne uymamdan dolayı kendimi suçluyorum. Ãœniversite yıllarım boyunca aynı boktan perakende iÅŸinde çalıştım ve kelimenin tam anlamıyla bir hiç uÄŸruna o kadar çok zaman harcadım ki. Aile gezilerini, mezuniyetleri vb. kaçırdım, bu yüzden saatte yaklaşık 15 dolar kazanabilirim çünkü yeterince sıkı çalışırsam finansal olarak ilerleyeceÄŸimi düşündüm. alamadım "aferin" ta ki üniversiteden mezun olduktan 2 yıl sonrasına kadar ve ÅŸu an sahip olduÄŸum bu iÅŸ bile çöp.

20’li yaÅŸlarımı kötü iÅŸler, kötü iliÅŸkiler ve zayıf finansal planlama/tasarruf yüzünden fiilen boÅŸa harcadığımı bilerek üzüntüyle geriye bakıyorum. Ayrıca, çoÄŸu iÅŸyerinin hiç umursamadığı, özellikle de 6 yıldır üniversiteden uzak kaldığım için, pazarlanamaz bir diploma aldım. Sadece yorgunum. BaÅŸka nasıl söyleyeceÄŸimi bilmiyorum. Hiç arkadaşım kalmadı, karım/kız arkadaşım yok ve ziyarete geldiÄŸimde ailem bile bundan bıkmış görünüyor. Her gün zar zor yaÅŸanabilir bir ücret kazanmak için nefret ettiÄŸim bir iÅŸte körü körüne çalışıyorum, evime boÅŸ bir apartman dairesine gidiyorum.

Sağlık durumum kötü olduğu ve artritim olduğu için ticarete giremiyorum, diskalkula/sözel olmayan öğrenme bozukluklarım olduğu için kök diploması alamıyorum ve hafif otistikim, bu yüzden çoğu insan başlangıçta tuhaf olduğumu düşünüyor. Sefil bir hayat yaşamaya mahkum olduğumu hissediyorum. Başarıya götüreceğini düşündüğüm yol aslında hiçbir yere götürmez ve ben sadece olduğum yerde koşuyorum