28 Çocuk Esirgeme Çalışanı – Yukarıya Çıkmaktan Bıktım

Özetle, üniversiteden beri güvenlik görevlisi olarak çalıştıktan ve polis olmayı başaramadıktan sonra, çocuk refahı sosyal görevlisi olarak iyi bir işim var (yine de berbat). Ama bu sürekli işe gitme korkusunu aşamıyorum, ben sadece süper DEHB’im ve bu rol HER ZAMAN süper organize olmayı ve iyi sosyal olmayı gerektiriyor.

Altı aydır bu işteyim, işi kabul ettim çünkü uzun zamandır aldığım tek teklifti ve bana devletten emekli maaşı ve harika sendika avantajları da geliyordu. Ama her gün işe giderken, oradayken ya da dönerken başkalarının dışarıda yapmak istedikleri şeyleri yaptığını görmeye dayanamıyorum.

Sanki bir meslek sahibi olmayı gerçekten çok isterdim ama son birkaç yılda elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışmama rağmen asla çıraklığa giremedim. Yakınımda uygun fiyatlı bir ticaret programı veya açık bir çıraklık programı bulamıyorum. Büyürken hayatımda pek çok esnaf vardı ama gerçekten güvenebileceğim bir ağım yok. Şu anda büyük pişmanlık duyduğum bir ticareti sürdürmemeye biraz zorlandım.

Güvenlik konusunda ve büyük ekipleri ve büyük mülkleri yönetme konusunda çok fazla deneyimim var, ancak bunu asla başka bir şeye dönüştüremedim. Ayrıca ceza adaleti alanında işe yaramaz bir diplomam var, keşke okula geri dönebilseydim ama buna gücüm yetmiyor ve ilk seferinde iyi bir şey yapmadım çünkü iş VE okul arasında denge kuramadım.

Sürekli kötü bir ruh halindeyim, öfkeli pişmanlık ve umutsuzluk arasında gidip geliyorum ve bundan yoruldum. Bırakmayı o kadar çok istiyorum ki ama bir o kadar nefret ettiğim ve çok daha az para aldığım bir işi bırakmak da pek mantıklı gelmiyor.

Benzer durumda olan var mı? İyi giriş seviyesi fırsatları konusunda tavsiyelerde bulunabilecek biri var mı? Yeniden beceri kazanmak veya başka bir şey için okula nasıl dönülür?

*Lütfen federal hükümet veya ordu için herhangi bir iş önermeyin.