Ocak 20, 2026
43 yaşındayım ve garson olarak çalışıyorum
Herkese merhaba,
Biraz perspektif arıyorum. İki yıl önce bir gazeteci ve editör olarak işimi kaybettim, kendi serbest çalışma şirketimi kurdum ve bir miktar başarı elde etmiş olsak da, iki çocuğa bakmak için tam zamanlı bir maaş yeterli değil.
Geçen yıl 150 işe başvurdum ama alamadım. Böylece stratejimi değiştirdim, başarılı bir pizzacı işleten arkadaşlarımla el ele verdim ve onlar da bana vardiya vermeyi ve deneyimsiz servis ekibini şekillendirmeye yardımcı olmamı kabul ettiler.
Bunun yanı sıra, büyük bir otomobil şirketinin müşteri hizmetlerinde işe başlayacağım.
Kendimi, ışıkları açık tutmak için gerekeni yapan bir baba olarak görerek gururla bu işlere başvururken, pizzacıdaki ilk vardiyama birkaç gün kala panik atak geçiriyorum.
Kendimi dünyayı dolaşan ve harika bir işi olan bir gazeteci olarak o kadar tanımladım ki, garson olmayı nasıl başaracağım konusunda endişeleniyorum. 43 yaşında büyük bir başarısızlık gibi görünüyor. Bunun kertenkele beynimin konuştuğunu ve garson olmanın hiç de yanlış bir tarafı olmadığını anlıyorum.
Ama bu düşünceleri nasıl uzak tutabileceğim konusunda tavsiye almam gerekiyor.
Teşekkür ederim!
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Blue collar is the future
Thank you for sharing your story. Unfortunately, we’re going to be hearing more and more stories like this in the time to come. I don’t think anyone can anticipate just how economically and socially devastating the new phase we’re entering is going to be, but what you’re describing is happening all over the world right now, perhaps silently and under the radar.
Well-educated people who were good at theirs jobs are being punished for something that’s completely outside of their control, whether it’s in writing, film, graphic design, all the arts, truck driving, sales and retail, manufacturing … it’s scary to think about.
All I can say is that it’s not your fault, and you shouldn’t identify yourself negatively with your career trajectory even though it’s tempting to do so. That kind of “career – self worth” value system is something we inherited from the previous generation, but I feel like at this point, it’s just about survival and providing for your loved ones. So, hang in there, man, and apply your skills to whatever job you end up doing.