İnşaat yapmaya çalışıp her şeyini kaybeden 28 yaşındaki bir çocuğa tavsiyeler

Umarım bunu okuyanlar, umarım hayat size iyi davranır ve huzur arayışınız hiç bitmez. 28 yaşında, birinci neslin tek çocuğuyum. Küçük bir kasabada yaşıyorum, sanki çok şey yaşamışım gibi hissediyorum; babam kalan kardeşlerin sonuncusu ve yaşlandıkça oraya doğru büyüyor. Annem ve babam dışında hayatımdaki herkesi kaybettim ve onlar da ayağa kalkıyorlar. Babam iyi bir insandı ve hayatı boyunca insani bir insandı, ben ise çok kötü kararlar verdim, 22 yaşımda iflas başvurusunda bulundum, 17’den 22’ye kadar ülkemden bir kızla nişanlandım – evraklarını alınca beni terk etti ve lise tatlısı ile evlendi. Çılgınca hiçbir şey içermeyen nihai varış noktası türü faaliyetler nedeniyle neredeyse birkaç kez ölüyordum. Hiçbir zaman istediğim gibi hukuk fakültesine gidemedim, sadece gecenin tadını çıkarmak için geceyi bekliyorum. Para biriktirdim, kumar yüzünden kaybettim, Ivy League okulundan mezun oldum ama bunun sıradan bir lisans olması nedeniyle normal bir iş bulmakta zorlandım. Avrupa’nın her yerinde bulundum, seyahat ettim ve güzel insanlarla tanıştım ve şu ana kadar 3-4 hayat yaşadığımı hissediyorum… ama yine de kendimi hiç bu kadar kaybolmuş ve her şeyden kopmuş hissetmemiştim – günün en sevdiğim zamanı gecedir, karanlığın tadını çıkarırım – ve karanlıkta hayallerimin peşinden gitmek için planlar yaparım ve sonra ertesi gün uyanırım ve sahip olduğum tek şey bumuş gibi tekrar geceyi beklerim. Her şeyi istiyorum ve karşılığında hiçbir şey yapmıyorum, 65-70.000’e kadar biriktirmem yıllarımı aldı ve geçen yıl özgürlüğümü satın almak için kumar oynarken hepsini kaybettim ve şimdi 5.000$’ım var ve 30.000$ borcum var… Partnerimden, ailemden koptum, kumardan, arkadaşlıklardan, şehvetten ve açgözlülükten dolayı birçok kötü karar verdim ve sonunda bunların yaptığı tek şey beni parçalamak oldu. Bu yazıyı okuyan varsa çevrenizdekileri sevin – sabırlı olun, paranızı biriktirin, barışı özleyin, alnımızda dolarla gelmedik elimiz boş geldik, eli boş gideceğiz. Bugünkü sorum şu, dibe vurduğunuzda nasıl yukarı çıktınız? Seni ne teşvik etti? Sana ne umut verdi? Ayrıca kusura bakmayın, eğer 28 yaşından büyükseniz, şimdiki hayatınız benim yaşıma göre ne kadar farklı? Teşekkür ederim.