30 yaşındayım ve hayatta geride olduğumu hissediyorum

Birkaç ay önce 30 yaşına girdim. Bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce nihayet yüksek lisans derecemi aldım. İş aradığımdan beri ama bu gerçekten yavaş ve zorlu bir süreç oldu. Diplomam iklim bilimi alanında ve mevcut bütçe kesintileri vb. nedeniyle iş bulmak zor. Hiçbir zaman alanımda iş bulmanın kolay olacağı yanılsamasına kapılmadım ama özellikle geçen yıldan bu yana her şey kötüye gidiyor.

Hâlâ ailemle yaşıyorum ve bunu gerçekten umursamıyorum çünkü iyi bir ilişkimiz var ve ailem beni desteklemekten mutlu, yine de kendimi bir yük gibi hissetmekten kendimi alamıyorum. Özellikle de çevremdeki herkes yoluna devam ederken, kendimi çok sıkışmış hissediyorum. Yarı zamanlı bir işim var ki açıkçası o kadar da kötü değil, ödemeler ve tabii ki ev işlerindeki payıma düşeni yapma konusunda elimden geldiğince aileme yardım ediyorum. Ayrıca haftada en az bir kez arkadaşlarımla buluşmaya çalışıyorum ve hobilerime oldukça fazla zaman ayırıyorum. Mesela geçen yıl çizime tekrar başladım ve gerçekten geliştiğimi söyleyebilirim.

Kendimi devam ettirmeye çalışıyorum ama bazen tüm bunlar çok işe yaramaz geliyor. Yıllardır diplomamı almak için o kadar çok çalışıyordum ki şimdi kendimi çok boş hissediyorum. Sanki hala değerli olduğumu kanıtlamak için çaresizce daireler çiziyormuşum gibi.

Her zaman bu kadar depresif hissetmek istemiyorum çünkü minnettar olabileceğim o kadar çok şey var ki biliyorum ki gerçekten de öyleyim. Başvuru yazıp reddedilmekten yoruldum sanırım….