Gelecekteki yardımım konusunda gerçekten endişeleniyorum lütfen

MERHABA. 24 yaşındayım ve şu anda dişhekimliği okulunda okuyorum (ABD veya İngiltere’de değil). Son zamanlarda ders çalışma motivasyonumu tamamen kaybettim. Okulu düşünmek bile beni son derece kaygılandırıyor. Altyapıdan, çevreden her şeyden nefret ediyorum ve açıkçası artık neden bu alanı seçtiğimi bile bilmiyorum. Çok pişmanlık duyuyorum.

İnsanlar durumu daha da kötüleştiriyor. Sınıf arkadaşlarım gerçekten zor durumdalar. Sadece ilk hafta mutluydum ama sonrasında işler kötüye gitti. Notları kötü olunca bana kızarlar, mutlu görünürsem beni dışlarlardı. Bir yıl boyunca bu davranışa tahammül ettim. Üstüne üstlük bu okuldaki tüm yakın arkadaşlarımı kaybettim, nedenini tam bilmiyorum ama sonlara doğru daha da kötüleştiler. Artık onları görmek gerçekten garip ve sinir bozucu oluyor, bu yüzden çoğu rotadan ve takıldıkları yerden kaçınıyorum.

Ailem için çok üzülüyorum çünkü beni çok seviyorlar ama yine de kendimi savunacak kadar güçlü olmadığımı hissediyorum. Ben de yeni bir şehirde tamamen yalnızım. Sınıfımda beni aşırı merak eden ve sürekli hayatıma müdahale eden birkaç kişi var, bu da her şeyi zorlaştırıyor. Onları görmezden gelmeye çalışıyorum ama onlarla aynı ortamda bulunma düşüncesi bile bende o kadar endişe yaratıyor ki uyuyamıyorum.

Şimdi sıkışıp kaldım. Branşımı değiştirme seçeneğim var ama dişhekimliği fakültesinin benim için gerçekten çok mu zor olduğunu yoksa ciddi bir tükenmişlik mi yaşadığımı bilmiyorum. Bölümümü değiştirirsem hayatımı perişan eden insanların memnun olup bana güleceklerini hissediyorum. Gerçekten ders çalışabileceğimi, büyüyebileceğimi ve hayatımdan keyif alabileceğimi düşünmüştüm ama burada olmak cehennem gibi hissettiriyor.