Kendini kapana kısılmış hisseden neredeyse 50 kişi hiçbir zaman zar zor geçimini sağlayan gerçek bir kariyere sahip olmadı. Bundan sonra ne yapacağımı bilmiyorum

Merhaba, ben 15 yaşından beri çalışan 48F (evli) biriyim. Hiç kariyerim olmadı ama işlerim oldu. Sosyoloji alanında lisans derecem var ama bu varsayılan olarak öyleydi. Şu anda eğitim asistanıyım ancak faturalarımızın tamamını zar zor karşılayabiliyorum. Hiçbir zaman kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum. Çok yaratıcıyım ama bu para kazandırmıyor ve giriş seviyesi bir işi almaya da gücüm yetmiyor. Başlangıçta fizyoterapist olmak istiyordum ve üniversitede bu yoldaydım. Artık DPT derecesi almak çok pahalı. Bütün o fen bilimleri derslerini tekrar alma arzum da yok haha. Ayrıca öğrenim kredilerim de ödeniyor. Genel olarak insanlara yardım etmeyi ve kar amacı gütmeyen kuruluşlarda çalışmayı seviyorum. Keşke teknoloji, yazılım, matematik veya satış rollerini sevseydim. Tatil sezonunda genellikle ekstra bir işte çalışıyorum. Kocamın çalışma saatleri kesildi, bu da yardımcı olmadı. Ben de yazları kampta çalışıyorum. İlgilendiğim işlerin çoğunda 30’lu veya 40’lı yaşların ortasından daha fazla ücret ödenmediğinden bunalmış hissediyorum. Son 5 yılda çocuklarımızdan birinin iki beyin anevrizması yırtılması nedeniyle acil serviste kelimenin tam anlamıyla düzleşmesiyle birkaç aksilik yaşadık. Sonunda Allah’ın izniyle iyileşti ve 3 yıl sonra yeniden ayağa kalkıyor. Zaten bir sürü araba tamirimiz, bir geyik kazası, fırın tamirimiz var. Hiçbir şansım olmadan başvurdum. Öğretmen olmak söz konusu değil. Yaklaşık 10 bin daha fazla kazanmak için daha fazla kredi almak mantıklı değil. 3 ay boyunca ücretsiz olarak öğrenci öğretmenliği yapmak zorunda olmak buna dahil değil. Finansal yük nedeniyle kapana kısılmış ve boğulmuş hisseden var mı? Yardım edin kayboldum!