27 yaşında, net bir getirisi olmadan çok zor bir şeye başladım. Bunun büyüme mi yoksa kaçınma mı olduğundan emin değilim.

27 yaşındayım. Birkaç ay önce geleneksel bir güreş kulübünde ciddi bir antrenmana başladım.

Bu sıradan bir spor salonu değil, başlangıç ​​sınıfları yok, net bir ilerleme yok, yaptığımız şeyi neden yaptığımıza dair bir açıklama yok. Ya uyum sağlarsınız ya da izlersiniz.

Daha önce bu kulüpte bir ay boyunca güreşmiştim. Ne kadar ileri gidebileceğimi görmek istedim. Başka kimsenin yapmadığı bir şeyi yapmak. Başka kimsenin yapamayacağından şüphelendiğim bir şeyi yapmak.

Benim durumumda olan biri hakkında yazı olmadığı için günlük olarak yaptıklarımı belgelemeye başladım. Kimse bu aşamayı dürüstçe tanımlamıyordu. Geç başlangıç. Affetmeyen kulüp. Yeni adam ya da yeni başlayan olamayacak kadar güçlü, yine de kulüpte öne çıkamayacak kadar zayıf. Amacım yüksek bir seviyeye ulaşmak ve ilham kaynağı olmaktı. Her şeyi baştan sona yazmış olmanın tek ilham kaynağı.

Devam etmek istediğimden şüphem yok ama stres artıyor. Yeterli para kazandığımı düşünmediğim için katılmayı uzun süre erteledim. Şimdi bile bazen bunun sürdürülebilir olup olmadığını merak ediyorum.