Az önce kapım çaldı.

Az önce kapım çaldı. Hızlıca koÅŸarak açtım, zira sipariÅŸimi bekliyordum. Fakat kapıyı açtığımda hayalkırıklığına uÄŸradım, kurye yerine bir kadin ve bir adam gelmiÅŸdi. Her ikisi 50 yaÅŸlarının üzerinde gibi gösteriyorlardı. Åžayet saçlarıda aÄŸarmış, güneÅŸden kavrulmuÅŸ tenlerine uyum saÄŸlayan eski-püskü kıyafetleride onları kamufle edemiyordu. SaÄŸda ki dayı engelliye benziyordu, yanı doÄŸru bakakalmış,uzakları seyrediyor gibiydi. Ama engelli olduÄŸundan emindim. Kadın beni görünce direk cümleye baÅŸladı, Evladım, dedi. Çok garip hissettim. Kimse bana rahmetli ninemden beri evladım dememiÅŸti. YüreÄŸim burkuldu. Evladım, ne kadar güzel bir söz… Kadın cümlesine devam etti; kapı-kapı dolaşıyoruz bu halimizle, Allah rızası için yardım… Direk kapıyı yüzüne kapadım amk orosbusunun siktirsin gitsin amk