İş Bulmakta Şansımın Olmaması Hayatımı Zorlaştırdı
Bu durum üniversiteye başladığımdan beri devam ediyor. 2012’de, 19 yaşımdayken, bulmaya çalıştığım her iş, hatta McDonalds ve Walmart gibi asgari ücretli işler bile binlerce başvuru yapmama rağmen beni çoğu zaman reddediyordu. O kadar çok başvuru yapabiliyordum ki, iş bulma şansım yaver gitmiyordu. Sonuç olarak, üniversiteden mezun olduktan sonra fazla iş deneyimim olmadı. Neden insanlar iş bulmanın çoğunlukla şansa ve zamanlamaya bağlı olduğunu ve başka hiçbir şeye dayanmadığını kabul edemiyorlar?! İş bulma şansınızın olmaması sizi kötü bir duruma sokabilir ve gelecek yıllarda kariyer gelişiminizi etkileyebilir.
Etiketler:
Benzer İçerikler
aslında istediğim şeyden kaçmak
22 yaşındayım ve evet bunun çok genç olduğunu biliyorum. Ortaokulda olduğumdan beri oyunculuğa devam etmek istediğimi biliyordum. ama ailem beni üniversiteye gitmeye zorladı ve istikrarlı ...
Kardeşimin hiçbir hırsı yok
Yani erkek kardeşim benden 20 yaşında, benden 2 yaş büyük ama geleceğe dair hiçbir hırsı yok, iyi biri ve aynı zamanda düzgün görünüyor ama çok içe dönük, derslerinde ortalamanın ...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve hiçbir şey ilginç gelmiyor. 18 yaşındayım, ABD'de, Washington DC civarındayım. Sonbaharda üniversiteye psikoloji bölümü olarak başlamak ü...
30 yaşındayım, aşçı olarak tükendim, siber güvenlik ...
Tek kullanımlık kullanmak çünkü bunu kabul etmek zordur. 30 yaşındayım (Toronto, Kanada'da yaşıyorum) ve yetişkin hayatımın çoğunda şef olarak çalıştım. Başlangıçta yemek yapma...
Hayatım boyunca PMDD ve duygudurum bozukluklarıyla mücade...
Endometriozisim, PMDD'm var ve şimdi yeni keşfettiğim ve nasıl tedavi edeceğimi öğrendiğim bir duygudurum bozukluğum var. Her zaman sosyal olarak mücadele ettim ve hiçbir zaman bir işi uz...
Kapana kısılmış hissediyorum, becerilerimi/özgeçmişim...
Bunun sadece bir söylenti olup olmadığını veya tavsiyesi olan birinin olup olmadığını bilmiyorum ama... Özgeçmişinize uymayan işlere başvurma konusunda pek çok tavsiye görüyorum, anc...
5 yaşımdan beri Sosyal Fobim var, 29 yaşındayım. İşsi...
Bugün, plan kullanma konusunda hiç deneyimim olmayan yeni bir işe, CNC'ye (lazer kesim) başlamam gerekiyordu. Birkaç gün önce bir röportaj yaptım ve isteksiz de olsa kabul ettim. Bugün çal...
35 yaşında işe dönmek
New York'ta on yıllık bir aradan sonra nihayet işe dönmeyi ümit eden bir SAHM'im. Bu süre zarfında engelli kardeşime ve son üç yıldır da kanser tedavisi sırasında anneme bakıcılık yap...
tıp fakültesine girdim ama gitmeye cesaret edemiyorum
Umarım bu yazı gündemden düşmez ama bu kararla ilgili zor zamanlar yaşıyorum. 24M, sarmaşık ligindeki bir tıp fakültesine girdim. Aynı zamanda tıp dışında da bir kariyer inşa ediyorum...
17 yaşında müziği kovalamak için okulu bıraktım, şim...
26 yaşındayım ve sanki hiç gerçekleşmemiş bir hayalin peşinde koşarak hayatımı mahvetmiş gibi hissediyorum. Müziğin beni kurtaracağına gerçekten inandığım için 17 yaşında okulu ...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It sucks. All of my college professors talk about how it’s important to get work experience or intern while you’re in school. I’ve attended all sorts of job fairs and applied for internships. I’ve put in the effort, printed my resume on fancy paper and gotten expensive business attire and it’s all for nothing.
You’re not wrong, and I think people seriously underestimate how much luck and timing play into getting a job — especially early on. You can do everything “right,” apply nonstop, aim low, aim high, and still get nothing back. That’s not a personal failure, that’s the system being messy and often unfair.