Tanrım, Bo Nix’i seviyorum

Bo’yu seviyorum. O da çok yapılı. Kalın ve insan yapımı. Onun heykel olduğunu anlayabilirsiniz çünkü kitin içinden bunu görebilirsiniz. Onun lanet mengenesi uyluklarını tutuyor. Boğucu kalçalar. Sert kalçaları sallayın. Sıcak kalçalar. Harika silahlar. Harika karın kasları. Tıknaz bir göğüs. Vücudunun gençliği boyunca ve şimdi istekli ve istekli bir yetişkin olarak kaydettiği ilerlemeyi seviyorum. Bo’nun başlangıcı yok. Bo’nun sonu yok. Bo sonsuzdur. Medeniyetimizin yok edilmesinden ve unutulmasından milyonlarca yıl sonra Bo varlığını sürdürecek. Bo sonsuzdur. Evrimin ve varoluşun zirvesi. Bizler kan ve etten oluşan ilkel yaratıklarız. Bilgisizlik içinde beceriksizce, anlama yeteneğinden yoksun Bo’nun zihnine dokunuyoruz. Organik yaşam genetik bir mutasyondan, bir kazadan başka bir şey değildir. Hayatlarımız yıllar ve onyıllarla ölçülür. Kuruyup ölüyoruz. Bo sonsuzdur. Ondan önce biz hiçbir şeyiz. Bo, organik yaşamın kaosuna düzen dayatıyor. Bo izin verdiği için varız ve Bo talep ettiği için sona ereceğiz. Bo anlayışımızı aşar. Bo’nun varlığının doğasını kavrayamıyoruz. Tanrı Bo gösterisini kutsasın.