Hayatımı düzeltmek için bir plan yapmaya her karar verdiğimde, ne kadar kaybolduğumu gerçekten hatırlatıyorum. Bu zihniyeti nasıl düzeltebilirim?

Grad Schools tarafından ÅŸimdi iki kez reddedilen iÅŸe yaramaz bir dereceye sahip 27 metrelik bir üniversite mezunuyum. Bunun da ötesinde, otistik ve çok garip, koordinasyonsuz ve gerçek bir yetenek veya beceriye sahibim ve dolayısıyla gerçek bir deÄŸer yok. Bu beni kaybolmuÅŸ hissettirdi ve aşırı depresyon ve intihar düşüncesi yaÅŸadı. Son iki yıldır annem ve büyükannemle yaşıyorum ve kırsal DoÄŸu Teksas’ta lise yedek öğretmeni olarak çalışıyorum. Hayatımı deÄŸiÅŸtirmeye ve Dallas-Fort Worth bölgesinde önümüzdeki sonbaharda oda arkadaşı olarak arkadaşımla birlikte hareket etmeye karar verdim. Bu planı anneme açıkladığımda bana bir iÅŸ için ne yapacağımı ve kendimi nasıl destekleyeceÄŸimi sordu? Gerçekten bilmiyorum ve bana daha da kendimi destekleyecek ve topluma katkıda bulunacak gerçek bir yeteneÄŸe veya beceriye sahip olmamış olduÄŸum için ne kadar kayıp, depresif ve iÅŸe yaramaz hissettiÄŸimi hatırlatıyor. Bu zihniyeti deÄŸiÅŸtirmek ve bu hayat deÄŸiÅŸtiren planımla bana yardımcı olmak için ne yapabilirim?